Turas Siar 299 - Seán Ó Raghallaigh as Oiligh: Dán (dá chuid féin?). Ón mbliain 1963.
© Cnuasach Bhéaloideas Éireann, UCD.
Status
Topics
Identified Speakers
The speaker's name is given in the title as 'Seán Ó Raghallaigh as Oiligh'. The recording is from 1963, suggesting the speaker is likely elderly. The association with Oiligh suggests the Erris dialect region.
Locations
Fuair mé na uain ríomhairí Dé hAoine seo caitheadh.
I got the computer lambs this Friday just gone.
Níor smaoinigh ionam mo chroí istigh gur bhaol dúinn aon athrú.
I never thought in my heart that any change would be a danger to us.
Mar bhí an lá go deas aoibhinn ar a naoi a chlog ar maidin.
Because the day was lovely and pleasant at nine o'clock in the morning.
Ach as sin go dtí an oíche.
But from then until the night...
Bhí brí an scéil againn.
We had the meaning of the story.
Nuair a fuair mé go barr Shábha is tráth ar fhága mé talamh,
When I reached the top of Shábha was the time I left land.
Bhí gach fear ar a háirim ag sábháil a chuid spallach.
Every man was busily saving his scraps.
Mar bhí an bhliain ag teacht go gránna.
Because the year was turning ugly..
Is gach lá fliuch an salach,
And every wet day is dirty.
Bhí a gcroí istigh á rá linn.
Their heart within was telling us...
Go mbeifeá ann ar gach sealach.
May you be there at every moment.
Tháinig duifeann ar na spéirigh agus cuma é géire ar an talamh.
A mist came over the skies and a sharp appearance on the ground.
Bhí an bogadh chomh léimneach agus tinteach dhá lasadh.
The movement was as leaping and fiery as if it were aflame.
Nár bheag ar bhrí an méid sin.
That was not insignificant in meaning.
Ná gur shéid sé le fearthainn.
That he did not blow with rain..