Turas Siar 425 - Micheál Mac Graith as Cill Ghallagáin, go ndéana Dia trócaire ar a anam, faoi agallamh ag Caitlín Ní Chonghóile as Ceathrú na gCloch.
© RTÉ Raidió na Gaeltachta
Recording Information
'Sin é anois 'Sin é anois an méid atá le rá 'Sin é deireadh an scéil sin anois bhí faitíos i gcónaí orainn.
That's it now That's all there is to say now That's the end of that story now We were always afraid..
Bhí bia an uair sin, bhí fear ann dá ghearradh sa scoil agus d'fhan muid píosaí eile ann ag ag am dinnéir.
There was food then, there was a man there cutting it in the school and we stayed with other pieces there at dinnertime.
Maoinigh mé fós, bhí cócó agam.
I’m still rich, I had cocoa..
Agus bhí Jam le haghaidh an oileáin.
And there was Jam for the island..
Tá a fhios agam an lá atá siad imithe anois, ní bhfaighfí acadamh ariamh í, ba port an chlóir í, bhí siad ag eachtró istigh ag gearradh an oileáin.
I know the day they are gone now, she would never be found by an academy, she was a tune of glory, they were adventuring inside cutting the island...
Agus damáiste dhá phíosa muid féin.
And damage to two pieces ourselves..
Ní sa mBúistín an uair sin leag an bhuilín a bháisteach.
It was not in the Butcher’s then that the loaf of rain was laid.
Ach is iomaí ndeachaigh mise isteach an lá ní fhaca dul abhaile a bhí muid tráthnóna.
But many’s the time I went in during the day and didn’t see going home it was evening.
Agus bhí na cailíní ag réiteach beirt nó thriúr cailíní amuigh ag réiteach isteach ar bith eile ann a bhí fágtha i ndiaidh i ndiaidh.
And the girls were getting ready, two or three girls outside getting ready, going in after any others that were left behind, one after another.
Bliain ná i ndiaidh an t-am a raibh an doras amach ag ag a dó dhéag ná leathuair tar éis a dó dhéag.
A year or after the time when the door was out at twelve or half past twelve.
An cailín seo anyway ar an portach dhó bhí sí, bhí builín aici, bhí sí ag iarraidh a thabhairt léi, bhí sé rómhór agus ní raibh sé in ann a dhul ina mála.
This girl anyway was on the bog, she was, she had a loaf, she was trying to take it with her, it was too big and it couldn't go into her bag.